Soundz of the South (SOS): Η φωνή της εργατικής τάξης

Πώς μπορεί κάποιος να κάνει τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν ότι είναι αλυσοδεμένοι; Για τους Soundz of the South (SOS) – μια αντικαπιταλιστική αντιστασιακή κολεκτίβα από την Καγιελίτσα του Κέιπ Τάουν – τους δίνεις το Hip Hop.

Αυτή η προσταγή χρονολογείται από τις ρίζες του Hip Hop στην πόλη της Νέας Υόρκης όπου κατά τη δεκαετία του 1970 στα street πάρτι του Νότιου Μπρονξ, ο ηχητικός εξοπλισμός συχνά καλωδιωνόταν σε φανοστάτες πάρκων. Η προέλευση του Hip Hop ήταν αυστηρά προσωπική υπόθεση και, κυρίως, μια άμεση αντίδραση στη δομική περιθωριοποίηση των κοινοτήτων και τον ρατσισμό των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης. Οι SOS συνεχίζουν αυτό το αρχικό πνεύμα μέσω του hip hop ακτιβισμού που σχετίζεται με τους δικούς τους αγώνες.

Ως συλλογικότητα τόσο ακτιβιστών όσο και καλλιτεχνών είναι αφοσιωμένοι στην αποκέντρωση, την άμεση δράση, την αυτονομία και την αυτάρκεια. Όπως οι αναρχικοί στοχαστές Έμμα Γκόλντμαν και Μιχαήλ Μπακούνιν, πιστεύουν ότι οι ιεραρχίες διαφθείρουν και μόνο η οριζόντια οργάνωση μπορεί να εξαλείψει την ανισότητα.

(Photo: Soundz of the South/Instagram)

Εκτός από την ηχογράφηση άλμπουμ, οι SOS φιλοξενούν τακτικές συναντήσεις, προβολές ντοκιμαντέρ, εβδομαδιαίες συνεδρίες, οργανώνουν διαμαρτυρίες και συζητήσεις, παρακολουθούν τακτικά συνέδρια και έχουν οργανώσει εκστρατείες όπως το «Μην ψηφίζεις! Οργανώσου!» ή πρωτοβουλίες για τη διάσωση του λυκείου Philippi High (ένα σχολείο στο Cape Flats του Κέιπ Τάουν). Έχουν ξεκινήσει επίσης το Αφρικανικό Hip Hop Καραβάνι, μια ετήσια σειρά εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου.

Ένα πρόσφατο κομμάτι των SOS ήταν άμεσα εμπνευσμένο από τη συμμετοχή της κολεκτίβας στις φοιτητικές διαμαρτυρίες #FeesMustFall. Τα μέλη της, Milliha, Anele, Khusta, Sipho και Monde, είναι αποφασισμένοι ότι η μουσική τους πρέπει να είναι πολιτική. «Αυτό που πρέπει να κάνει το Hip Hop είναι να ρίχνει την ευθύνη σε όσους βρίσκονται στην εξουσία», λέει ο Anele. Οι λόγοι είναι ότι είναι ένα είδος με το οποίο οι νέοι μπορούν να συσχετιστούν και είναι προσβάσιμο επειδή, όπως εξηγεί η Milliha, σε αντίθεση με την punk μουσική, «Χρειάζεσαι ένα στυλό και χαρτί και ο ρυθμός θα έρθει μόνος του». Το συναίσθημα είναι ότι, όταν η κύρια αρετή του προέδρου της χώρας, Jacob Zuma, είναι ένας χαρισματικός χορός και τα κοσμήματα, τα ποτά και οι πόρνες κατακλύζουν το mainstream, το Hip Hop «από τα κάτω» είναι το εναλλακτικό μέσο ενημέρωσης.

Τα μέλη των SOS, τα οποία είναι επίσης μέλη άλλων ακτιβιστικών οργανώσεων όπως η Συνέλευση Στέγασης και το ILRIG (International Labour Research), συνειδητοποιούν ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα για την κοινωνική αλλαγή από τη μουσική. Για να αποτελεί κάποιος μέρος της συλλογικότητας, πρέπει να συμμετέχει σε τακτικές συζητήσεις, διαμαρτυρίες, συναντήσεις, να αναλαμβάνει καθήκοντα, να οργανώνεται και να ταυτίζεται με τις αρχές. Πολλές φορές προέχει η επιτόπια δουλειά, η οποία εμπνέει ιδέες για τραγούδια. Αλλά ο Anele τονίζει, πως αυτό που κάνει το Hip Hop είναι να βοηθά τους ακροατές να ξυπνήσουν και να τους κινητοποιήσουν για δράση. «Διαλευκαίνει σοβαρά θέματα και επαναφέρει την πολιτική στο λαό», λέει, ή όπως το θέτει η Monde, «Παίρνουμε ό,τι υπάρχει εκεί έξω και το φέρνουμε πιο κοντά σε όσους δεν μπορούν να το φτάσουν».

Το Αφρικανικό Hip Hop Καραβάνι έχει σκοπό να μεταφέρει αυτό το είδος ευαισθητοποίησης σε όλη την ήπειρο. Σχεδιάστηκε από τους SOS, το Δίκτυο Uhuru και διάφορους πολιτιστικούς ακτιβιστές το 2011. Σε κάθε συμμετέχουσα αφρικανική πόλη, θα πραγματοποιείται το Αφρικανικό Hip Hop Συνέδριο, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η συζήτηση σχετικά με το ρόλο του Hip Hop στους αγώνες της κοινότητας, και η Αφρικανική Hip Hop Συναυλία, για να δοθεί μια πλατφόρμα στο καταπιεσμένο, underground hip hop. Εμπνευσμένη από τους hip hop καλλιτέχνες του Ντακάρ που συγκεντρώθηκαν για να εμποδίσουν τον πρόεδρο Abdoulaye Wade να επιδιώξει αντισυνταγματικά μια τρίτη θητεία, η ιδέα είναι να διερευνηθεί η προέλευση ορισμένων προβλημάτων, να συσχετιστούν με τρέχοντα ζητήματα και να υπερβούν τα σύνορα.

Η συμμετοχή των SOS στο καραβάνι, όπως και οτιδήποτε άλλο κάνουν, είναι αυτοχρηματοδοτούμενη. Απορρίπτοντας αυστηρά οποιαδήποτε χρηματοδότηση από εταιρικές μάρκες (λέγοντας για παράδειγμα όχι στη Red Bull) για να διατηρήσουν την αυτονομία τους, οι SOS αποφασίζουν συλλογικά τι θα συμβεί σε οποιαδήποτε έσοδα. Κανείς δεν λαμβάνει χρήματα για να τα ξοδέψει κατά την κρίση του. Αντίθετα, όπως εξηγεί ο Khusta, επιστρέφει στην κοινότητα. Ως ομάδα χωρίς καθορισμένο αριθμό μελών, δεν ενδιαφέρονται να μαρκάρουν τον εαυτό τους ούτε να εγγραφούν σε μια δισκογραφική εταιρεία – «Δεν κάνουμε τραγούδια για το ραδιόφωνο», λέει ο Anele.

Στη Νότια Αφρική, η μουσική έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στον αγώνα των καταπιεσμένων ανθρώπων. Ο πρόεδρος, Jacob Zuma, πρέπει να γνωρίζει την πειστική δύναμη ενός ρυθμού – όταν είναι η ώρα των εκλογών φέρνει mainstream DJ’s στο δήμο. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι SOS δεν θέλουν οι ακροατές να αφαιρούνται από τους ρυθμούς τους. Ακολουθώντας τον Μπακούνιν, πιστεύουν ότι μια «γλυκιά» δημοκρατία που απαιτεί ευγνωμοσύνη για την ψευδο-ελευθερία αποσπά την προσοχή από σημαντικές αντιλήψεις της πραγματικότητας.

«Και αυτό έχουμε και γι’ αυτό κάνουμε αυτό που κάνουμε, για να κάνουμε τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν ότι είναι αλυσοδεμένοι. Εργάζονται και δημιουργούν πλούτο για να τον απολαμβάνουν οι άλλοι», εξηγεί ο Anele. Δυστυχώς, συνεχίζει, πολλοί αναρχικοί σύντροφοι δεν λαμβάνουν Hip Hop – «Βλέπουν πολλή μαύρη δύναμη και νομίζουν ότι είναι εθνικισμός» – ωστόσο, είναι πεπεισμένος ότι δεν υπάρχει γραμμή μεταξύ αναρχισμού και Hip Hop.

Το Hip Hop είναι η φωνή της εργατικής τάξης.

Facebook: @soundzofthesouth
Twitter: @s_os
Instagram: @soundzofthesouth
Bandcamp: @sos1.bandcamp.com
Soundcloud: @s_os
YouTube: Soundz of the South Sos