Η Πύρινη Λαίλαπα, ένα από τα πιο καταξιωμένα συγκροτήματα της ελληνικής ραπ σκηνής έδωσε συνέντευξη στο Rapnroll.gr. Χρήστος και Διονύσης, ενώ ετοιμάζουν το δικό τους δυνατό comeback στα εγχώρια ραπ δρώμενα, μίλησαν για τη πρόσφατη συνεργασία του με την Σεμέλη Παπαβασιλείου, για την ψηφιοποίηση της μουσικής και φυσικά για το εμβληματικό τους κομμάτι “Όταν μου γελάς”. Για την Πύρινη Λαίλαπα μας μίλησαν επίσης οι Σεμέλη Παπαβασιλείου και o Αλέξης Flow Profile!
Πείτε μας δυο λόγια για το γκρουπ
Δημιουργηθήκαμε τον Οκτώβριο του 2004 και ήμασταν ενεργοί μέχρι και το 2012 όπου κάναμε μια μικρή παύση λίγων χρόνων και σήμερα. Το 2021 είμαστε πίσω ξανά, πιο δυνατοί και πιο ώριμοι από ποτέ! Τουλάχιστον έτσι νιώθουμε! Έχουμε βγάλει σαν συγκρότημα 3 δίσκους και ετοιμαζόμαστε τώρα για τον τέταρτο που για εμας θα είναι και ο πιο ιδιαίτερος γιατί το παραγωγικό κομμάτι το υπογράφει ο Δημήτρης Πετσούκης από τους FF.C, κάτι που μας χαροποιεί και μας τιμά απίστευτα πολύ! Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, έχουμε κυκλοφορήσει ήδη 2 τραγούδια, το ”Έναν Αύγουστο” και το ” Έξω καρδιά” με την συμμετοχή της Σεμέλης Παπαβασιλείου και φυσικά ετοιμάζουμε και τα επόμενα.
Ποιο ήταν το έναυσμα για να ασχοληθείτε με αυτό το είδος μουσικής;
Ήμασταν και κατά καιρούς ακόμα είμαστε παιδιά της πλατείας. Και μιλάμε για εποχές 2004, λιγότερη τεχνολογία, μεγαλύτερες παρέες στην πλατεία μας της Νέας Σμύρνης, αντιδραστικοί και οι 2 από μικροί, ονειροπόλοι, με αυτήν την αγριάδα της νιότης και ταυτόχρονα ρομαντικοί. Νομίζω περιγράψαμε μόλις τώρα τον 16 χρονο μιας 15ετίας πίσω που από τα πρώτα freestyles στην πλατεία με φίλους μεταπηδούν στις πρώτες ηχογραφήσεις, στα πρώτα lives και μετά απλά δεν έχει σταματημό. Το Hip Hop μας έδωσε φωνή, μας έμαθε πως να εξωτερικεύουμε τις ανησυχίες μας, τους φόβους μας, τον θυμό μας, τα όνειρα μας και όλα αυτά μέσα από τους στίχους και την μουσική μας. Είναι απίστευτο το συναίσθημα που μας άφηνε και οι αναμνήσεις που έχουμε μετά από κάθε μας καινούριο τραγούδι, όταν τότε αρχίζαμε δειλά δειλά να καταλαβαίνουμε πως ναι, είμαστε Hip Hop!
Ποια είναι τα προσωπικά ακούσματα της Πύρινης Λαίλαπας;
Όσον αφορά το Ελληνικό Hip Hop και τα χρόνια της νιότης μας, όταν ξεκινούσαμε δηλαδή να είμαστε πρώτα ακροατές, τα κύρια ακούσματα μας ήταν οι FF.C, οι Razastarr, οι Άλφα Γάμα και οι TXC. Σήμερα ακούμε πολλούς και διάφορους καλλιτέχνες και συγκροτήματα και από Ελλάδα και από το εξωτερικό, μικρούς και μεγάλους, παλιούς και νέους. Old school hip hop κατά βάση, boom bap, τυπάκια που κάτι έχουν να πουν και να δώσουν είναι πάντα ευπρόσδεκτα στα αφτιά μας. Λατρεύουμε επίσης και το ρεμπέτικο, το θεωρούμε το μεγάλο αδελφάκι του hip hop και δε χάνουμε ποτέ ευκαιρία, ειδικά ο Διονύσης που ασχολείται με το μπουζούκι, να ρίξουμε καμιά πενιά!
Μιλήστε μας για το νέο σας κομμάτι σε συνεργασία με την Σεμέλη
Παπαβασιλείου.
Καταρχάς η Σεμέλη εκτός από καλλιτεχνάρα είναι και ένα υπέροχο παιδί και πραγματικά είναι μεγάλη η χαρά μας που συνεργαστήκαμε μαζί της. Το τραγούδι μας που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες λέγεται “Έξω καρδιά” και ο τίτλος του μας βγήκε αυθόρμητα στο στούντιο όταν ακούσαμε πρώτη φορά την Σεμέλη να ηχογραφεί το ρεφρέν! Αν και την γνωρίζαμε μόνο μέσα από τη μουσική της και όχι προσωπικά, δέσαμε αμέσως μαζί της, γίναμε καλό παρεάκι, είχαμε χημεία και το αποτέλεσμα ήταν πραγματικά έξω καρδιά! Στο συγκεκριμένο κομμάτι έχουμε παντρέψει το ραπ με το ρεμπέτικο και με τη βοήθεια του Δημήτρη Πετσούκη και του καλού μας φίλου και δάσκαλου μας, Μάριου Μαυριανού όπου έχει παίξει το μπουζούκι.
Είστε ένα συγκρότημα που εκφράζεστε μέσω του κοινωνικού
στίχου. Πιστεύετε ότι ο καλλιτέχνης πρέπει να παίρνει θέση στα
πολιτικά ζητήματα;
Κατά την προσωπική μας άποψη, ναι. Ο κάθε καλλιτέχνης δε παύει πάνω απ’ όλα να είναι και αυτός ένας ενεργός πολίτης με δικαιώματα και υποχρεώσεις στην κοινωνία, ελεύθερος να εκφράσει τα παράπονά του, την δυσαρέσκεια του, την ικανοποίηση του και πάει λέγοντας. Δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε το πάρα πολύ κακό συνήθειο να κολλάμε πολύ εύκολα την ρετσινιά στον άλλον. Δηλαδή αν εμείς βγούμε τώρα και πούμε ξέρεις κάτι; Δεν συμφωνούμε με την κυβέρνηση σε αυτό και σε αυτό, δεν μας αρέσει εκείνο και το άλλο, με έναν μαγικό τρόπο γινόμαστε αυτόματα αριστεροί, συριζαίοι ή αναρχικοί. Κατεβαίνεις στην πορεία να διαδηλώσεις; Είσαι μπαχαλάκιας και λογικό είναι να φας και λίγο ξυλάκι από τα παιδιά με τα πράσινα και τα μπλε Δεν κατεβαίνεις στην πορεία να διαδηλώσεις; Είσαι βολεψάκιας του καναπέ. Άσπρο η μαύρο. Τεράστιο λάθος. Φοράμε παρωπίδες σαν λαός. Κρίνουμε με τα χρώματα και τις κατευθύνσεις και όχι με τις πράξεις. Πολλοί καλλιτέχνες για αυτόν ακριβώς τον λόγο αποφεύγουν να τοποθετηθούν πολιτικά. Ο καλλιτέχνης όμως δεν είναι πολιτικός να έχει ανάγκη τις ψήφους του κόσμου, πολλές φορές όμως με την απαθή στάση που κρατάει σε κοινωνικά ζητήματα και με την σιωπή του από τον φόβο μήπως και χάσει μέρος από το κοινό του που διαφωνεί με αυτόν γίνεται χειρότερος. Δε λέμε να βγεις βαμμένος και να κουνάς πολιτικές σημαίες, σε καμία περίπτωση. Πες απλά τη γνώμη σου, κάνε μια τοποθέτηση σε κάτι που σε ενοχλεί έστω χωρίς να φοβάσαι το τι θα πει ο κόσμος που διαφωνεί μαζί σου. Προσωπικά εμείς με τα όσα αισχρά γίνονται τον τελευταίο καιρό, είμαστε οργισμένοι, απογοητευμένοι, θυμωμένοι και αηδιασμένοι με την κυβέρνηση. Μακάρι να αρχίσουμε όλοι σιγά σιγά να τοποθετούμαστε γιατί καθημερινά κάποιοι άλλοι κρίνουν τις ζωές μας και το μέλλον μας και η σιωπή μόνο βοηθός τους είναι.
Πείτε μας δυο λόγια για το εμβληματικό σας κομμάτι “Όταν μου γελάς”
Το ”Όταν μου γελάς” είναι σίγουρα το κομμάτι που μας έκανε να νιώσουμε την αγάπη του κόσμου σε τόσο έντονο βαθμό που πραγματικά μπορούμε να πούμε πως είναι ένα κομμάτι σταθμός για εμάς. Ακόμα και σήμερα, τόσα χρόνια μετά μας ρωτάνε αν είμαστε αυτοί που το τραγουδάνε, γιατί το γράψαμε και αν είναι τελικά ερωτικό ή όχι.
Και σε αυτό το σημείο χαιρόμαστε πολύ γιατί νομίζω είναι η πρώτη φορά που το ξεκαθαρίζουμε μέσω συνέντευξης και όχι από κάποιο live. Όχι, το όταν μου γελάς δεν είναι ερωτικό κομμάτι. Μιλάει συγκεκριμένα για ένα παιδάκι πολύ μικρής ηλικίας όπου πάσχει από καρκίνο, παλεύει, παραμένει πολύ δυνατό και αισιόδοξο αλλά στο τέλος δεν τα καταφέρνει. Όποιος ακούσει λίγο προσεκτικά τους στίχους θα το καταλάβει. Υπάρχουν σχόλια κάτω από το βίντεο που είναι καθαρά ερωτικά με αφιερώσεις κτλ. και άλλα σχόλια που λένε σε φάση “ρε πάτε καλά δεν είναι ερωτικό το κομμάτι, ξεκολλάτε” και τέτοια! Προσωπικά δε μας ενοχλεί, αυτό είναι και άλας η μαγεία της μουσικής, να μπορεί να εμπνέεται και να ταξιδεύει ο καθένας με όποιον τρόπο θέλει!
Ποια είναι η δική σας θέση για το επίμαχο θέμα του Άρθρου 8;
Εδώ έρχεται και δένει η φράση ”Διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλο”. Για ακόμα μια φορά πάνε να περάσουν κάτι άκρως φασιστικό με όμορφο περιτύλιγμα. Το περιτύλιγμα είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα, η καταπολέμηση του ρατσισμού, οι φυλετικές διακρίσεις, η στοχοποίηση σεξουαλικών προτιμήσεων, οι κοινωνικές προελεύσεις, ο χλευασμός σε ανθρώπους με αναπηρίες και άλλα τόσα πολλά που φυσικά και ακούγονται καταδικαστέα αλλά είναι ο πραγματικός σκοπός του Άρθρου 8 αυτός; Νομίζουμε το έργο το έχουμε δει πολλές φορές για να την πάθουμε πάλι. Είναι γνωστό πως ελέγχουν τα κανάλια, τις εφημερίδες, πολλά από τα sites. Διψάνε για έλεγχο, γιατί όχι και στη μουσική; Μα σοβαρά τώρα; Ψάχνουν τρομοκράτες στην μουσική; Ένας επαναστατικός και αφυπνιστικός στίχος μπορεί να οδηγήσει σε βία από μόνος του χωρίς να υπάρχει η βία και η καταπίεση της εξουσίας; Υποκριτικό γύρω μας να γίνεται ο κακός χαμός από νταλαβέρια, από βια πάσης φύσης, από εκμετάλλευση ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα εργασιακά, από εγκληματικότητα και πόσα ακόμα και να στοχοποιείς την μουσική λογοκρίνοντάς την. Προφανώς και τους ενοχλεί η ελευθερία του λόγου, προφανώς και θέλουν να βάλουν και εκεί το μακρύ τους το χέρι αλλά εδώ δε θα τους περάσει. Το hip hop γεννήθηκε και μεγάλωσε στον δρόμο και αν χρειαστεί να γυρίσει ξανά εκεί, θα ανταποκριθούμε όλοι μας. Θα γράφουμε ότι γουστάρουμε, όπως γουστάρουμε και θα το δίνουμε σαν τον παλιό καλό καιρό, χέρι με χέρι.
Ποια είναι η γνώμη σας για την ψηφιοποίηση της μουσικής;
Καλώς η κακώς (καλώς αν μας ρωτάς) έχουμε ζήσει την εποχή όπου κάναμε κοπάνες τις παρασκευές και παίρναμε στη γύρα όλα τα δισκάδικα του κέντρου, με την αγωνία αν θα βρούμε κάποια καινούρια κυκλοφορία, κάποια παλιά σχετικά σπάνια cd και πάει λέγοντας. Είχαμε και ακόμα έχουμε φυσική συλλογή σε cd, τα περισσότερα μάλιστα Ελλήνων καλλιτεχνών. Η ψηφιοποιημένη εποχή γενικά άλλαξε πολλά στον χώρο μας όπως και παντού γενικά εποχές 2004 όταν και ξεκινούσαμε, για να διαφημίσεις μια συναυλία σου έπρεπε να βγεις στο δρόμο με τις αφισούλες σου και να αρχίσεις να τοιχοκολλήσει όπου βρεις! Οπότε φαντάζεσαι, φορτωνόμασταν πόσες αφίσες και δώστου έξω στη γύρα! Νοσταλγούμε αυτά τα χρόνια, κοιτάμε πίσω με χαμόγελο και μια γλυκιά νοσταλγία. Τσάντα πλάτης με 3-4 cd μέσα ανάλογα την διάθεση, φορητό cd player και βόλτες! Σήμερα, είτε καινούριο τραγούδι βγάλεις, είτε live κάνεις το μαθαίνεις και το αγοράζεις στο δευτερόλεπτο ψηφιακά.. Είναι κακό; Όχι φυσικά, είναι η εξέλιξη των πραγμάτων, είναι ευκολία και άνεση και καλώς υπάρχει. Αλλά ειλικρινά το καλτ στοιχείο του τότε στο σήμερα απουσιάζει. Και όποιος δεν έχει ζήσει αυτό που περιγράφουμε δε μπορεί με τίποτα να νιώσει αυτό το γλυκό συναίσθημα της νοσταλγίας που νιώθουμε κάθε φορά που αναφερόμαστε σε αυτό!
Ποια είναι η γνώμη σας για την hip hop κουλτούρα στην Ελλάδα εν έτη
2021;
Βαριά λέξη η κουλτούρα με ακόμα πιο βαρύ νόημα. Κλασικά, ένα χωρισμένο στρατόπεδο στα 2, για να μη πούμε στα 3.. Έχει δυστυχώς επικρατήσει μια τάση που θέλει καλλιτέχνες να σκοτώνονται μεταξύ τους για το ποιος βάζει περισσότερες ημίγυμνες γυναίκες στα βίντεο κλιπ τους προβάλλοντας τες καθαρά σαν προϊόν, ποιος πουλάει περισσότερα ναρκωτικά και ελέγχει την πόλη, ποιος φοράει πιο ακριβά παπούτσια, ρούχα και χρυσαφικά. Ποιος την είπε πιο πολύ στον άλλον μέσω instagram story και ποιος απάντησε πιο γρήγορα. Μουσική κουλτούρα σε αυτά εμείς δεν διακρίνουμε πουθενά, σίγουρα και τα παιδιά αυτά θα έχουν την κουλτούρα τους αλλά όχι όπως εμείς την αντιλαμβανόμαστε. Είναι προσωπική μας άποψη αυτή, σαφέστατα να έχουν την υγεία τους όλα τα παιδιά αυτά και να κάνουν ό,τι τους εκφράζει. Μουσικές αντιπαλότητες υπήρχαν πάντα και πάντα θα υπάρχουν στη φάση μας, αλλά ξεκινούσαν από τη μουσική και όχι επειδή κάποιος έθιξε το στυλ κάποιου άλλου. Καλό είναι να μετράμε τον καλλιτέχνη με τις μπάρες που φτύνει και όχι με το πόσο κοστίζει η γκαρνταρόμπα του. Και φυσικά στην αντίπερα όχθη υπάρχουν και τα παιδιά εκείνα που ακόμα περνάνε τα μηνύματα, τα μαθήματα και τα παθήματα τους μέσα από την μουσική τους, είναι μεροκαματιάρηδες οι περισσότεροι χωρίς να ντρέπονται και να το κρύβουν, παιδιά της διπλανής πόρτας που λατρεύουν να δημιουργούν και να απευθύνονται απευθείας στην ψυχή σου μέσα από τα κομμάτια τους.
Αν θα μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στην ελληνική σκηνή τι θα ήταν
αυτό;
Η hip hop σκηνή όπως και όλες οι μουσικές σκηνές χτίζονται και κρίνονται και από τα σωστά και από τα λάθη τους. Όσο και αν δε μας αρέσουν πολλά πράγματα στη σκηνή νομίζουμε πως δε θα αλλάζαμε κάτι για τον λόγο του οτι σε τελική ανάλυση όλα όσα γίνονται γύρω μας αποτελούν έμπνευση για την συνέχεια. Μπορείς να φανταστείς μια σκηνή όπου όλα είναι αγγελικά πλασμένα, όλοι συμφωνούν, όλοι βγάζουν τραγουδάρες με νόημα και όλοι είναι ικανοποιημένοι; Νομίζουμε θα χανόταν η σπίθα της αντίδρασης και της εναντίωσης που κακά τα ψέματα το hip hop πάνω σε αυτήν ζει και αναπνέει. Σε αυτό που είμαστε απόλυτοι όμως είναι ότι στην σκηνή μας για κανέναν λόγο, ποτέ και πουθενά δε χωράνε φασιστικές και ρατσιστικές ιδεολογίες. Θα γουστάραμε πάρα πολύ καλλιτέχνες που έχουν εκατομμύρια προβολές και τους ακούνε κυρίως παιδιά, να περνούσαν και ένα μήνυμα σε αυτά, πέραν του ποιος είναι πιο μάγκας και πιο παράνομος. ΟΚ κάνε αυτό που κάνεις αλλά η νέα γενιά έχει ανάγκη από αφύπνιση, αφού βλέπεις πως έχεις πέραση σαν καλλιτέχνης, βοήθησε έστω και λίγο αυτά τα παιδιά που βγαίνουν στον κόσμο τώρα. Όσοι έχουν τέτοιες τάσεις ας πάνε σε άλλο χώρο, σε άλλη γειτονιά, σε άλλη χώρα και ιδανικότερα στα τσακίδια.
Τι θα συμβουλεύατε κάποιον που κάνει τα πρώτα του βήματα στο
χώρο;
Ε, νομίζουμε πως μια είναι η πιο διαχρονική και κλισέ για κάποιους συμβουλή που όμως είναι και η πιο διαχρονική. Να είστε παιδιά ο εαυτός σας και να βγάζετε στο χαρτί την ψυχή σας, αυτό που είστε, αυτό που νιώθετε και τίποτα παραπάνω. Είναι ένας πολύ ανταγωνιστικός χώρος που σε περιμένουν στη γωνία για το παραμικρό λάθος σου. Θέλει σίγουρα πολύ γερό στομάχι, δουλειά, πείσμα και υπομονή. Και όχι απογοητεύσεις παιδιά, κομμάτι στο κομμάτι θα γίνεστε όλο και καλύτεροι, όλο και πιο έμπειροι. Το πιο σημαντικό όμως, μην σας επηρεάζει το τι πουλάει γύρω σας και πέσετε στη παγίδα να πάτε με το τι αρέσει στον κόσμο. Όλα πάνε και έρχονται. Αυθεντικό, πηγαίο και ατόφιο είναι μόνο ότι βγαίνει από μέσα σας και στην τελική ας το ακούνε λίγοι και καλοί.
Ποιά είναι τα μελλοντικά σας σχέδια ως γκρουπ;
Μας έχουν λείψει απίστευτα πολύ οι συναυλίες και δυστυχώς όπως όλα δείχνουν θα μας λείψουν ακόμα περισσότερο λόγω της κατάστασης με την πανδημία. Γράφουμε τα καινούρια μας τραγούδια όπου και ανεβάζουμε στο προσωπικό μας κανάλι στο youtube, το Pirini lailapa tv, κάποια στιγμή φυσικά θα κυκλοφορήσουμε και την δουλειά μας σε βινύλιο, όταν ολοκληρωθεί ο δίσκος, και περιμένουμε πως και πως να ανοίξουν τα πράγματα και να μπορέσουμε να γίνουμε ένα ξανά με τον κόσμο στην υπέρτατη τελετή του κάθε μουσικού, τη ζωντανή συναυλία!
Είπαν για την Πύρινη Λαίλαπα
Σεμέλη Παπαβασιλείου
«Η συνεργασία μας με τα παιδιά ήταν εξαιρετική. Και οι δυο τους έχουν τη στόφα του αγνού καλλιτέχνη όπου είναι ταπεινός στη συναναστροφή αλλά θρασύς στο έργο του. Πολύ δυνατή η πρόσμιξη ρεμπέτικου και ραπ, το προσπαθεί πολύς κόσμος τα τελευταία χρόνια είτε σε επίπεδο beatmaking (beats με πενιές), είτε τραγουδιστά ρεφρέν σε ρεμπέτικο χρώμα, είτε στίχος με σχετική θεματολόγια. Είναι λεπτές οι ισορροπίες στο κατά ποσό είναι σωστό κάτι τέτοιο, η ‘οριτζιναλ’, οπότε απλά ακολουθώ την καρδιά μου στο τι μου αρέσει να ακούω! Νομίζω αν η καρδιά σου χτυπάει στο ίδιο μπιτ με τον ήχο της πενιάς σου το αποτέλεσμα θα βγει καλό Πολύ καλό!
ΥΓ: Γνωρίζω πολλά παιδιά που πρόκειται να κυκλοφορήσουν τρομερό υλικό βασισμένο στο παραπάνω κράμα… παίζουν αριστουργήματα που πλησιάζουν τρέχοντας να βγουν στο φως… αλλά μην το πείτε είναι μυστικό!»
Αλέξης Flow Profile
«Με τα παιδιά τυχαίνει να γνωρίζομαι από την αρχή και από τη δημιουργία του γκρουπ! Είναι παιδιά που δεν ξεκίνησαν ούτε για να γίνουν διάσημοι ούτε να ζήσουν από αυτό! Ξεκίνησαν γιατί το έλεγε η καρδιά τους και είχαν δυο πράγματα να πουν! Εγώ προσωπικά αυτό μ αρέσει να στηρίζω και να αγαπήσω! Στίχους και μουσική που να σε εκφράζει σαν άνθρωπο κι όπου θέλει ας βγει! Υπήρχε μια παύση όπως οι περισσότεροι είχαμε μια παύση μουσικά! Αυτό σημαίνει μαχητής στη ζωή! Πολλές φορές όταν τα προβλήματα πληθαίνουν δεν έχεις την αντοχή και την δύναμη ή και το έναυσμα ακόμα στο να δημιουργήσεις κάτι! Προέχει η βιωσιμότητα! Μέσα από τη παύση σου όμως έχεις πάρει μαθήματα κι όταν συνεχίζεις σημαίνει ότι ακόμα το αγαπάς και έχεις περισσότερα πράγματα να πεις έχοντας περισσότερες εμπειρίες ζωής σκεπτόμενος πιο ώριμος! Όσον αφορά λοιπόν το νέο come back έχουν περισσότερα να δώσουν γιατί έχουν περάσει κι ακόμα περισσότερα! Όταν υπάρχει καλή καρδιά και φιλότιμο όπως έχουν και τα παιδιά σημαίνει ότι αξίζει να ακουστεί η άποψή τους μουσικά!»
